Het recent uitgekomen rapport over het gebruik van eigen zaad, en het gebruik van ivf-zaad als donorzaad, door een arts in Rijnstate in de jaren 70-80 is het zoveelste bewijs voor een patroon. Inmiddels zijn er al minstens vijftien gevallen bekend van artsen die deze misstanden begingen: van het gebruik van eigen of donorzaad op soms enorme schaal tot het bijhouden van gebrekkige donorregistraties.

Duizenden donorkinderen, hun ouders en donoren zijn daardoor getroffen. Zij worstelen vaak met identiteitsproblemen, trauma en zich moeten verhouden tot soms zeer grote verwantschapsgroepen.

Omdat deze misstanden structureel zijn geweest en de overheid systeemverantwoordelijk was en is voor de zorg, is het m.i. de verantwoordelijkheid van de overheid om hier historisch onderzoek naar uit te zetten. Niet om af te rekenen, maar om uit te zoeken wat keuzes, rollen en verantwoordelijkheden van verschillende actoren zijn geweest. En bovenal om betrokkenen een verhaal te kunnen bieden.

‍